Burada gördüğünüz her fotoğraf bir faaliyet kaydından çok daha fazlasıdır: yeniden kazanılan onurun, uzatılan ellerin ve yeniden inşa edilen bir topluluğun yaşayan tanığıdır.

Tijuana, Meksika'nın en unutulmuş mahallelerinden sürgün ve ihmalle yıpranmış yüzlere kadar çalışmalarımız bir yardımdan çok daha fazlasıydı: insani bir buluşmaydı.

Okulların olmadığı yerde atölyeler sunduk.

Acının sessizlik olduğu yere dinlemeyi götürdük.

Sağlığın bir ayrıcalık olduğu yerde önlemeyi inşa ettik.

Kurumların ulaşamadığı yere biz ulaştık: gönüllülükle, empatiyle, eylemle.

Sadaka vermedik. İnsanlık sunduk.

Her mahallede kapıları çaldık; eğitim, duygusal destek, önleme ve kapsamlı bakım için alanlar açtık.

İnanç, milliyet veya statü sormadık. Yalnızca tek bir soru sorduk: "Neye ihtiyacın var?" Ve birlikte yanıt verdik: bağlılıkla, toplulukla.

Yalnız anneleri, öğrenme güçlüğü çeken çocukları, evsiz kalan sınır dışı edilmiş göçmenleri ve sistem tarafından terk edilen yorgun öğretmenleri destekledik.

Daha önce sadece terk edilmişliğin olduğu yerlerde köprüler kurduk.

Ve tüm bunlar, hiçbir karşılık beklemeden zamanını, kalbini ve inançlarını ortaya koyan gönüllüler sayesinde mümkün oldu.

Burada boş laflar yoktu. Eylemler vardı.

Burada seçim vaatleri yoktu. Gerçek bir varlık vardı.

Tijuana, Meksika'da doğan bu çalışma, bugün Berlin'de bir tohum ve dünya için bir modeldir.

Terk edilmişliğin olduğu yerde yanıt olmalıdır.

Dışlanmanın olduğu yerde adalet olmalıdır.

Unutuluşun kol gezdiği yerde hafıza olmalıyız.

Bu yolu mümkün kılan her bir kişiye, her yüze ve her hikayeye teşekkürler.

İlerlemeye devam ediyoruz — ve geleceği ekiyoruz.

Sağlıkla. Eğitimle. Onurla.